hahaha..ni da kene sampuk la konon-konon nak cakap omputih..tapi memang la tak boleh lupe ape yang jadi petang tadi..kalau ada ayat ke grammar yang salah..buat tak taw jela ye..main bantai ikut sedap mulut je tu..tah betul ke tak..tak tahu lah..
Citenye cni..
Pada satu petang yang da suam-suam kuku..da dekat nak waktu balik da..mase ni kat tempat i keje..ada sorang kakak ni mintak kawan sejabatan i untuk panggil i keluar..dengan tujuan untuk tolong die angkat buah-buahan yang dibelinya..
Dengan tak mengesyaki ape-ape..i pun turun la,tapi sempat terfikir,nape i kan perempuan,mane boleh angkat buah yang berat tu..secepat mungkin die nak i turun..makin pelik plak rasenye..
Sampai kat bawah,ad beberapa orang yang sedang memerhati i ke tempat kakak tu berdiri..mule la rase tak sedap hati..nape plak ni..sume terpacak je pandang i..takde pun buah berplastik-plastik kakak ni beli..dengan muke yang blur,i tanya..mana buah yang nak tolong angkatkan tu..terus die pandang ke salah seorang yang ada kat situ sambil cakap..'cepatla..nadya da ade ni'..terus i pandang sambil terkebil-kebil..apehalnye ni..nampak ade sorang manusie yang cam tak berdarah langsung kalau toreh muke die..tangah konon-konon pilih buah..ni game ape plak ni..try jugak cari-cari kot ade camera tersorok ke..jangan wat main der..tak cukup tanah nanti nak lari..
Sambil pandang kakak tu dengan gerak tubuh yang nak kan penjelasan,die dengan selambe cakap,ni ha..orang ni nak kenal dengan kamu..perghh...da la agak ramai yang ada kat situ nak beli buah..sume bersorak..kalau tadi muke die i tengok cam tak berdarah cover pilih-pilih buah,i plak cam nak lari jer..malu giler..warghhh..why me..why me....!!
Dengan perasaan nak lari,kakak tu cakap tak baik pergi camtu je,orang nak kenal..kalau tak suke,bagitau..nanti malu die depan kawan-kawan die..i terdiam sekejap..sambil tu otak plak terfikir,napa i plak kene fikir untuk die,abis i ni sapa nak fikirkan..hmm..untuk menjadikan semua dalam 'win-win' situation,i tunggu sekejap..apa tindakan die..dari pemerhatian die tersangatla skema orangnye..alahai..macam anak mak..nak sengih,tapi nampak cam tak jadi plak drama i..pastu,tibe-tibe die datang bawak buah 'rock melon' yang die jual tu bagi kat i..terpinga-pinga sekejap..da sume pandang..nape tak amik?..orang bagi tu amik la..kesian die..kakak tu cakap lagi..i amik sambil tanye,kene bayar tak ni..die cakap,tak payah,die belanja..the best part is,bile i amik sume tepuk tangan..ingat cam dapat tempat pertama main netball ke ape..eeish..
Then kakak tu cakap yang die nak nombor untuk dihubungi..tengok,ayat pun da skema,dihubungi..haha..die nak no telefon..but i think bukan die betul-betul nak..tapi kawan-kawan yang over..kesian die i rase..so,tak nak die malu,i cakap i nak jumpe die personally,so semua cakap,ok..then bersurai..macam jauh..takde maknenye..cehh..
I just ask him,why he do all this to me?..die pun xtaw nak cakap ape kot..yang i nampak..tangan die terketar-ketar..so,tak nak panjangkan cerita..i just said,give your number and i will call u later..sampai no sendiri pun boleh lupe..cube bayangkan..kesian giler..hehe..
Lepas amik nombor die i terus naik opis..nak gelak pun ade,malu pun ade,tah la..tapi ape pun..kenangan yang belum pernah jadi lagi sepanjang hidup i..haha..
Tu jela citenye..sekian terime kasih..
No comments:
Post a Comment